P’line’s Plog

Op zoek naar een vintage trouwjurk ben ik online gegaan, ‘k vond originele Mac-toets-manchetteknopen tussen de Etsy-knutselaars en Dawanda staat tussen mijn favorieten. Maar nu heeft Etsy een nieuwe category toegevoegd tussen haar small-business-etalages  : de Eco-guide!  Zoals zo vaak is het niet helemaal duidelijk waarom iets het label ‘eco’ krijgt. Gerecycleerd? Geen chemische toevoegingen? Herbruikbaar? Vat het samen onder de noemer ‘groene karma’ ofzo. En gewoon beginnen klikken… Izzz Naizzzz…

… is de ander zijn kunst: Trash: anycoloryoulike transformeert hele wijken met bio-afbreekbare vuilniszakken in de meest flashy kleurtjes. Gevolg: pure feelgood en je ziet meteen hoeveel vuilnis we eigenlijk produceren. Terwijl het eerst een ver-van-mijn-bed kunstproject was, duiken de zakken nu ook al op tussen het gewone huisvuil! Cool!

Toegegeven,  aarbeien importeren omdat het hier gewoon nog niet het seizoen is, maakt je ecologische voetstap niet echt elegant. Maar deze 9 etenswaren komen weliswaar van ver maar zijn zo vervoerd dat je er toch zonder gêne van kan genieten: ananas uit Hawai, koffie uit Ethiopië of bvb Chileense wijn. Het heeft toch iets romantisch, niet, zo’n fles die 2 maanden onderweg is om aan jouw tafel te belanden?

… dan nam ik een regenwater-douche in het 5-sterren-eco hotel Can Marti op Ibiza. Noord-Ibiza zou namelijk alles behalve clubberig moeten zijn maar ‘n hoog hippie-gehalte hebben. De hippies hoef ik niet maar een fruitontbijtje met homegrown vruchten zou wel smaken. En dan daarna een marktje, en een beetje in een stoel hangen en voelen hoe de zon sproeten kweekt op mijn kaken.

Vrijdagmiddagritueel: naar de biobakker voor een belegd broodje gezond. Lekker brood, verse groenten, veggie-beleg. Het begint bij de keuze van het broodje waarbij allerlei linguistische problemen opduiken. ‘Dit broodje? Neen, u bedoelt dit lange broodje? Met grote zaadjes? Dat zijn toch geen grote zaadjes?’…

Vervolgens wordt het nauwkeurig geselecteerde broodje met een kanjer van een mes doorgesneden, beide helften worden netjes, symetrisch, op een plankje gelegd. Het grote mes gaat weer de hoogte in om 3 plakjes courgette te snijden. Langzaam, om héle dunne plakjes te kunnen snijden.

Met mierikswortelpaté. Oh jee, waar is de mierikswortelpaté? Staat er nog in de frigo? Misschien achterin? Toch niet? Dan maar uit de toonbank een vers potje halen.

Vervolgens 3 plakjes tomaat. Daar gaat het mes… Het torentje groenten en beleg krijgt eindelijk vorm en wordt afgewerkt met de bovenste helft. Inpakken! Met keurig geplooide vouwen. En een elastiekje, uit een doosje. Waarin er kleine strakke elastiekjes zitten en brede grote. Maar welke past rond dit broodje?

Een servetje erbij. Dat onder dat elastiekje moet geschoven worden dat er ondertussen al rond zit. Zonder dat de verpakking los komt. Moeilijk…

Laatste etappe: betalen. Ik moet toegeven, ook hier zijn ze niet erg snel dus je voelt je tenminste niet gierig. Een kassa voor de briefjes en een kassa voor de muntjes. Waag het dus niet om een briefje én muntjes te geven!

En het broodje zelf? Dat eet je best ook traag op. Want het is wel héél lekker!

… is de Berkeley Farmers’ Market open. Als ik vandaag in Californië was, stond er op mijn shoppinglijstje: biobrood (liefst met noten en een hint zoet, rozijnen of dadels of honing…); een vaste geitenkaas, in sneetjes; enkele rijpe peren; misschien wat ruccola-sla en dan maakte ik een belegd broodje  hiermee om traag en een klein beetje mmm-geluidjes makend op te eten..