Moerkerke, Koolkerke, Oostkerke… Vanavond zit ik tussen Damme en Moerkerke, temidden van Bachte de Kûûpe, op brainstorming met de internetcollega’s. Of er Wifi is, weten we nog niet maar misschien stormt dat wel beter?
De Stamper, here we come!
… wou ik vooral een goed bed. Nog een beetje moe van gisteren en dat verdoemde uurverschil heeft het er ook niet beter op gemaakt. Dus, maakt niet uit waar het is, als het maar lekker slaapt. Zoals bijvoorbeeld onze overnachting in Los Angeles in het Radisson Hotel. Het hotel was wel groots maar er waren werken aan ‘t zwembad dus waren we veroordeeld tot de kamer. En dat was niet erg toen we het ‘bakske‘ aan ons bed ontdekten. Geen afstandsbediening, na drie weken zijn we de ‘56 channels and nothing on’ al gewoon, maar wel de key tot het Sleep Number Bed. Harde of zachte matras, met één druk op de knop. Bovendien was elke kant van het bed apart in te stellen. His ‘n Hers: bed opblazen of aflaten…
De conclusies na de testen: lezen lukt het bed op een superzachte matras, lekker wegzakken en genieten van het prinses-op-de-erwt-gevoel. Slapen mag iets harder en uit het torenhoge bed stappen, lukt alleen maar elegant als de matras keihard staat. En de kers op het toetje (of de slagroom want zo zacht is het wel) is natuurlijk stiekem andermans afstandsbediening pakken. Loop ik leeg of lijkt dat maar zo?
… dan nam ik een regenwater-douche in het 5-sterren-eco hotel Can Marti op Ibiza. Noord-Ibiza zou namelijk alles behalve clubberig moeten zijn maar ‘n hoog hippie-gehalte hebben. De hippies hoef ik niet maar een fruitontbijtje met homegrown vruchten zou wel smaken. En dan daarna een marktje, en een beetje in een stoel hangen en voelen hoe de zon sproeten kweekt op mijn kaken.
- supercool Phoenix hotel downtown. De pro’s: zwembad,arty,klein,lekker ontbijt,centraal. De cons: midden in Tenderloin, waar er 84 charities zijn voor 40 blokken en op elke hoek wel een gek staat te schreeuwen.
- indisch, vietnamees, thai, vegan, hier valt tenminste te eten maar gisteren zijn we in het hotel gebleven en hebben cookies gegeten als dinner want er was basket op tv.
- berg op, berg af. Goeie compensatie voor al dat gesnoep!
- 4 seasons in one day. Gisteren gebibberd van de kou op alcatraz. Wind , regen, het hield niet op en toch een zonverbrande neus.
- mijn opmerking ‘hier zou ik nog wel kunnen wonen’ kreeg een cynisch antwoord: ‘tja, dit is dan ook niet echt amerika, he’
Svetlana. Ze zat aan een ontbijttafeltje in het Crown Plaza Hotel in Schiphol. Haar jukbeenderen verraden haar Slavische oorsprong. Ze zat in haar eentje en probeerde zo snel mogelijk dat ontbijt binnen te werken zonder te gehaast te lijken. Ze had een discreet pakje aan. Gisteren in het beige, vandaag in het grijs. Hoge hakken (’yes, I am a woman‘, lijken haar schoenen te schreeuwen) maar wel met een stevige, vierkante hak. Deze meid laat zich niet omver waaien. Haar gezicht is make-uploos op haar ogen na. Er lijken wel 2 vlinders neergedaald op haar oogleden, je ziet er alle kleuren van de regenboog. Hoe vervoer je vlinders op een vliegtuig? En eten ze dan mini-broodkruimeltjes? Ze staarde voor zich uit boven haar koffie. Ik denk wel dat ze ‘n gezelschap kon gebruiken.
