Wat als al je Facebook- en twitterinfo nu eens niet veilig achter een scherm zat maar gewoon in het echte leven naast je verscheen? Zou je dan nog alles durven in de groep gooien? The Cloud Mirror vraagt niet maar doet het gewoon…
The Cloud Mirror from eric gradman on Vimeo.
Zelden zoveel commentaar gehad op een Facebook-status. Zag enkele dagen geleden een ex-collegaatje posten dat ze een zwangerschapsjurk gekocht had voor het 2de trimester. Al in haar 2de trimester, en ik wist niet eens dat ze zwanger was! Denk ik verbaasd. Vingers staan in directe link met gedachten en dus vliegt het berichtje op Facebook. Ik zet er veiligheidshalve nog bij ‘zij ≠ ik’ maar het mag niet zijn. Het woord ‘zwanger’ is blijkbaar de rode lap die al de rest overstemt.
Enige die niet gereageerd heeft is de husband. Maar die was ook niet thuis op het moment dat ik bezwangerd werd 
Op zoek naar een vintage trouwjurk ben ik online gegaan, ‘k vond originele Mac-toets-manchetteknopen tussen de Etsy-knutselaars en Dawanda staat tussen mijn favorieten. Maar nu heeft Etsy een nieuwe category toegevoegd tussen haar small-business-etalages : de Eco-guide! Zoals zo vaak is het niet helemaal duidelijk waarom iets het label ‘eco’ krijgt. Gerecycleerd? Geen chemische toevoegingen? Herbruikbaar? Vat het samen onder de noemer ‘groene karma’ ofzo. En gewoon beginnen klikken… Izzz Naizzzz…
Zo’n leuke site ontdekt: de visualisations van Many Eyes. Basically staat de site je toe om data die je zelf verkregen hebt, grafisch overzichtelijk voor te stellen. Klinkt vaag maar wie grafieken verwacht, denk nog niet eens digitaal. Laat staan 2.0. Anyway, zoek eens waarover twitteraars het hebben. Of welk voedsel het hoogste is in magnesium, of welk muziek ‘mashable‘ is met Madonna! I’m hooked! Kan iemand raden wat deze grafiek illustreert?
Als je die muis in de titel ziet staan, denk je dan aan het dier of aan een computermuis? Als het dat laatste was, krijg je één punt bij en was je gisterenavond meer dan welkom op ‘sisterhood in the internetcloud‘. Het thema: internet. Het serieuze element: 3 sprekers. De ludieke noot: een modeshow met digitale inspiratie. De zaal rook naar olijvenzeep, ik dronk mierzoete thee en op de catwalk liepen bloednerveuze, witgeschminkte meisjes die elk de creatie van hun designer kwamen verdedigen. En hoe maak je van een gewone witte blouse, een internetblouse? Right, zie titel… Maar het enthousiasme was overweldigend, de muziek stond pokkehard en toch werd er gewoon bovenuit geklapt. Competitiespirit was ver te zoeken, babysits ook. A lovely chaos!
