Geen geitenwollen sok in zicht, okselhaar netjes geschoren. Dit zijn salon-fähige vegetariërs: Leona Lewis en Scott Maslen werden door PETA verkozen tot sexiest vegetariërs van 2009. Daarmee volgen ze oa Anthony Kiedis op, Alicia Silverstone en Chris Martin. Hou dus nu maar op met nodeloos te herhalen dat Hitler ook vegetariër was. Zijn ‘plat préféré’ was forel, hoe vegetarisch is dat?
veggie! Want dan riskeer je minder tourista (vlees bederft veel sneller en waart langer door je systeem rond), ontdek je nieuwe smaken en ‘t is gewoon lekker. De top 5 van de vegetarisch-vriendelijke landen geeft alvast goesting om de rugzak te pakken. Op één India, staat al op ‘t lijstje. Volgen erna de UK en Thailand. Ik droom nog steeds van pad thai en de reden waarom de UK erbij staat is ook simpel: Indian food! Turkije scoort de vierde plaats wat me eraan doet denken dat ik nog ‘ns gevulde aubergine moet klaarmaken en de verrassende vijfde is Israël. Door de kosjer-voedselwetten is het heel doorzichtig op welke manier alles klaargemaakt wordt. Maar laat ik nu het Joods-Palestijns conflict zo moeilijk verteerbaar vinden…
PS: de perfecte gevulde aubergine, simpel klaargemaakt en om voor te smelten. Letterlijk want in het Turks betekent ‘Iman bayildi’ ‘de Iman viel flauw’. Doe er nog geweekte rozijntjes bij voor het smaakspektakel!
Gisteren superlekkere patatjes gemaakt. Er niet bij verteld dat je ze eigenlijk moet serveren om je one-night-stand op alle vlakken verzadigd de deur uit te kunnen sturen. Hoe ik erop kwam? Bitchin’ Kitchen ontdekt. Het is er flagrant over maar de Israeli spice agent battle doet het ‘m toch!
Toegegeven, aarbeien importeren omdat het hier gewoon nog niet het seizoen is, maakt je ecologische voetstap niet echt elegant. Maar deze 9 etenswaren komen weliswaar van ver maar zijn zo vervoerd dat je er toch zonder gêne van kan genieten: ananas uit Hawai, koffie uit Ethiopië of bvb Chileense wijn. Het heeft toch iets romantisch, niet, zo’n fles die 2 maanden onderweg is om aan jouw tafel te belanden?
Het ruikt er vreemd, je kan de labels niet lezen, en het heeft iets van een ontdekkingstocht op 200 m²: naar de Chinese supermarkt gaan. Om de kans op miskopen of down-right voedselvergiftiging te beperken, kan je nu online de tokowijzer raadplegen. Alvast blij dat ik nu weet hoe ‘schildpadpudding‘ eruit ziet. Want dat wil ik toch niet in mijn winkelmandje…
